জীৱন হেনো কচুপাতৰ পানী

 জীৱন হেনো কচুপাতৰ পানী

জীৱন হেনো কচুপাতৰ পানী,

কথা‌খিনি কিন্তু ভাবি নাচাওঁ বাৰেপতি ;

এনে লাগে যেন কেতিয়াও নগচকিম

মৃত্যুৰ দুৱাৰ‌দলি !

অতিক্ৰমি গৈছোঁ―

প্ৰতিটো কেঁকুৰি জীৱন বাটৰ,

উজুটিত ছিগিলেও ছিগক ভৰিৰ ছাল,

গৈয়েই থাকিব লাগিব

ধীৰ খোজেৰে হ'লেও ;

ৰৈ যোৱা মানেই দেখো

হেৰাই যোৱা মহাকালৰ অতল গভীৰ‌ত…

অমল সেউজীয়া বিচাৰি সাৱটি‌ছোঁ

ঘন-অৰণ্যৰ ঘোপমৰা এন্ধাৰ,

নাই আক্ষেপ অকণো ;

জানো, সদায়ে দেখিবলৈ পোৱা নাযায়

তেজোময় পুৱা‌বোৰ

কিম্বা ৰ'দঘাই দিনৰ

সোণ-হালধীয়া জিলিঙনি ।

জীৱন হেনো কচুপাতৰ পানী…

মহৎ চন্দ্ৰ ৰায়