ফাগুন

 ফাগুন

 বিষাদ মনৰ বিষাদিনী আছিল  

  উৰুঙা পথাৰতে বহি, 

হেঁটুলুকা চৰাইয়ে সুৰ ধৰি মাতিলে 

ফাগুণ আকৌ আহিল   ।

 নিৰাশ মনত হ'ল  আশাৰ সঞ্চাৰ 

মিঠা আৱেশত উতলা হ'ল হিয়া ,

শিমলু, পলাশ , মদাৰৰ লঠঙা ডালত 

জিলিকি উঠিছে   ৰক্ত পুষ্পদল ।

আকাশত ফুলিছে  শুধ্ বগা ফুল 

চমক চমক ডাৱৰৰ ,

 জাক জাক কুঁৱলী 

খেলিছে হোলী 

 লঠঙা ডালত পৰি ।

পছোৱা বতাহে কঢ়িয়াই

 আনিছে ধূসৰিত  সুগন্ধি, 

গালে মুখে ছটিয়াইছে

মুঠি মুঠি ৰঙালী আবিৰ ।

সৰা পাতে ৰিঙিয়াই কৈ গ'ল 

অতীতৰ মৰহা  কাহিনী,

সেউজীয়া হোৱাৰ হাবিয়াসত 

তৰুণ কবিৰ স্পৰ্শত সৃষ্টি কৰি

 হেজাৰ  সেন্দুৰীয়া  কবিতাৰ পংক্তি  ।

মাৰ্জিনা বেগম